برای یکی از دوستان مشکلی حقوقی پیش آمده بود. موضوع یک اختلاف حقوقی با شخصی دیگر بود. برای مشاوره به من مراجعه کرد و موضوع را توضیح داد با توجه به توضیحات داده شده و شرایط موضوع ایشان را به صلح و سازش دعوت کردم و گفتم بهترین و البته اولین راه این است که حتی المکان به صلح تمسک جویید و اگر ممکن نشد مراجعه به محکمه توصیه می شود.
ایشان هم قبول کرد و رفت اما بعد از چند روز ناراحت برگشت و گفت بدبخت شدم جون کلی امتیاز دادم ولی هیچ امتیازی از طرف مقابلم نگرفتم و چنین و چنان و ... و اینکه مرا مقصر می دانست.
گفتم دوست عزیز من توصیه به صلح کردم نه به گذشت
این موضوع سبب شد تا در صدد برآیم و تفاوت این واژگان را در علم حقوق برای دوستان توضیح دهم.
صلح و سازش از نظر معنایی مترادفند و خاصیت آن این است که این امکان وجود دارد که صلح در دادگاه بین طرفین دعوا انجام گیرد و سپس به تأیید قاضی محترم هم برسد. در این صورت لازم الاجرا می گردد. و این امکان هم برای انجام صلح وجود دارد که در خارج از دادگاه بین طرفین اختلاف صلح و سازش انجام شود و سپس در دفتر اسناد رسمی ثبت گردد و در این حالت رسمیت پیدا می کند.و نکته مهم دیگری که در مورد صلح و سازش می توان بیان کرد این است که در آن معمولا دو طرف سود می برند یعنی حالتی برد - برد است. یک امتیاز داده می شود و یک امتیاز گرفته می شود.
گذشت واژه ای است که در قانون مجازات مطرح شده است. و آن وقتی است که مجنی علیه از مجرم گذشت می کند. مثلا سرقتی صورت گرفته و صاحب مال مسروقه از سارق گذشت می کند
بخشیدن در قانون مدنی و معمولا در حقوق مالی استفاده می شود. مثلا وقتی که پدری یک فرش گرانبها را به فرزند خود می بخشد. البته این توضیح با تسامح بیان شده است وگرنه دقیقتر آنست که بسته به شرایط با واژگان هبه، ابرا، و نظایر آن توجیه شود.
لذا در بکارگیری این کلمات دقت نماییم.
مصطفی کنعانی، قبول دعاوی حقوقی و کیفری، تلفن 09159317278، مشهد مقدس، موسسه حقوقی وکلای فرهیخته زیر نظر دکتر حاجی زاده، مدرس 8، ساختمان 121، طبقه دوم
